نوروز مبارک

                                                                                         با یک شعر نه چندان جدید

من خودم نیستم

که زیر احتیاج فردا خوابم نمی برد

تقویم  تمام مجهو لات شمسی را با انگشتان من

 شمرده است

تا شاید 

       روزی

از نوروز پلک هام

حادثه ای تحویل شود

                                برای انتظار ها و قدم هایم  از حافظیه تا ستاد

 برای جنینم

حسرت سال خورده ی یک مرد

که بر حجای تاریکش لی لی  رفته بود

تا جایی بیابد برای دیدارت

که ته ماندهای نگاه ها و خنده هایت  را بنوشد