سیزده از راه به در می شوم       

بهار چه بهای سنگینی دارد

ما هر دو آدمیم

شیطان خدا را دوره کرد

اگر منظومه ی شمسی هم دورخاطره ی ما بچرخد

بچرخد

و ان قدر بچرخد که بالا بیاورم

تو پایین می اوری

و اتفاق می افتیم

اتفاقا روی سیاره ای

که از دار دنیا تنها گلوی مرا نوازش می کند

تو می روی روی رگهایت بمب می گذاری

عزرائیل به سلامتیمان سرفه می کند