| تبليغات | X |
 |
 |
|
| ادبی |
|
تقدیم به تو که همیشه داد می زنی
من فکر می کنم به اختلال حواسم در خاطرات جا گذاشته ام در اسباب کشی زمان به خواهرم که بوی قرمه سبزی نمی دهد و هر روز زیر سایه ی مادرم چاق تر می شود من فکر می کنم پس نیستم در اضلاع ساده ی اتاق روی تختی که هرشب خواب های مرا چال می کند طبیعی ایست که منش زیر گوش هایم جیغ می کشد با غروبی چسیبده در تفکر اسمان واختلال رنگ هایی که فرقی نمی کند کدام به پیری صورتم نمی ایند
|
|
+ نوشته شده در
86/11/28ساعت 9 بعد از ظهر توسط نیما حسینی نیا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
نیما حسینی نیا 14 فروردین 1366 شیراز
|
|
RSS
|